Dei fleste av oss legg knapt nok merke til dette
vegskiltet når me fer langs riksvegen med stø kurs mot Froland,
Hynnekleiv eller Arendal. Litt nyfikne på kva som skjuler seg inne i
audemarka så tok redaksjonen ein sundagstur i byrjinga av januar.
Etter nokre kilometer på smale og bratte skogsvegar
kom me til eit skilt kor det stod ” Førevann hyttefelt.” Snart opna
landskapet seg og Førevann låg som ei perle mellom brunbeisa laftehytter
og krumbøygd fjellbjørk. Mot vest, omlag 3 km borte, kunne me sjå toppen
av Himmelsyna som bada seg i morgonsola. Dette var verkeleg flott.
Langt frå statusjag og høg sigarføring på Hovden var me no kome til ei
hyttegrend der folk set naturen, vassberinga og utedassen høgare enn
after- ski, off piste og Audi A6 med trekk på alle 4 hjula. I
skitrekket, som er bygd på dugnad, er det ei maksimal ventetid på 3
minutt i høgsesongen.
Hyttene ved Førevann held høg standard og her kan
du slå lens på tunet utan at næraste grannen vert uroa av slikt.
Grunneigar og utbyggjar er Kåre Usterud. På
telefon fær me opplyst at det er eit område på kring 800 mål som no er
regulert til hyttebyggjing. I skrivande stund er det omlag 130 hytter
som er i bruk, men den totale planen syner at det er plass til rundt 300
fritidsbustader i dette populære området. Her fær du hyttetomt med veg
og strøymkabel i veggen for omlag 130 000 kroner. Du trur det neppe før
du tek deg ein tur og ser det med eigne augo.
Me tek oss ein rundtur i feltet, og på hytte nr 64
treff me ein triveleg kar frå Ukraina. Sjølv om han talar kleint engelsk
så he me ikkje problem med å skjøne kvarandre. Roman Gorkij vaks opp
under tronge og fattige kår heime i byen Kharkiv, i nordaust Ukraina.
Det var kleint med arbeid i heimlandet så Roman fann snart vegen til
Noreg. Dei siste 15 åra he han tent til livets opphald på ” svart
hyttebyggjing” på Hovden.” No he han nok penger på bok til å leve resten
av livet her i gjestfrie Noreg. Då han kom til Førevann for fyrste gong
sa han til venene sine at” her vill eg leva – og her vil eg døy.” No
levar han eit stillferdig liv her inne på høgfjellet, og stiller meir
enn gjerne opp dersom ein av grannane treng hjelp til eit eller anna.
Etter ein velfortent lunsj der han set til livs
store mengder pulverkaffe, vodka og heimebaka stomp med lynghonning – så
er det tid for den faste middagskvila. Eg he slite nok i mitt liv seier
Roman, no skal eg nyte dei åra eg har att, her ved foten av Himmelsyna.
Han senkjer lekamen ned i ein badestamp ute på tunet., og med ser at han
trivast –han lukker augene gamle Roman Gorkij, til tonane av ei vilter
Kjøttmeis som et opp dei siste smulane av den heimebaka stompen, duppa i
russisk vodka. Då me snur bilen og set kurs mot heimbygda, ja då søv
både Roman og Kjøttmeisa....
